برمنار آشنايی ها نمی سوزد چراغی

نوشته: عبدالکريم سروش      خستهء خاکم وگر بر آسمان آرمانم                                            تخته بند غفلتم ور خود به معنی رازدانم همين قفس برگيرتا اين  نفس باقی است ما را                                           اين یقين سينه سوزم بس که در حبس گمانم خاک ما را خرم از لبخند باران خيز خود کن                                            بين که خاری خسته جان از خنجر خشم خزانم بر منار آشنائی ها نمی سوزد چراغی                                            آتش اندر تيرگی افتد که آتش زد به جانم ای بهار عاشقی گرمای تابستانيت کو؟                                            که خزان گرد زمستان خيمه زد بر آشيانم به کجای اين شب آويزم قبای ژنده ام را؟                                            آفتابی، اختری، ماهی نمی پرسد نشانم؟ سينه مالامال در دست ای دريغا غمگساری                                            دل ز تنهائی به جان آمد خدا را دلستانم از نگاه شور ديوان تلخم ای شيرين وزين پس                                            شعر خود را در شراب چشم هايت می نشانم در نگارستان معنا صد عبارت می نگارم                                            کز شبستان نگاهت یک اشارت واستانم نور نابت نوش بادا ای دهان سبز بستان                                            من چه بی برگم که عمری در تمنای دهانم نازنينا هل که بر نامت نماز آريم اکنون                                            شکر نعمت را که فردا در سرايت ميهمانم خرمن شب با دليری های شبگيران چه سنجد                                            باش گو تا برق غيرت برجهد از ديدگانم شمع خاموشم صبور از شمع خاموشان نشينم                                            ای سکوت خلوت کروبيان چونت بخوانم؟

 

من ايراني ام

  

     چشم مخملي من
                               شكوه آينده
      امروز
                    اين عشق ماست ، عشق به مردم 
     بگذار
                       درفش سرخ!
      زيبايي ترا بستايم 
     

       من كور نيستم
                           بايد ترا بستايم مي دانم
     اما كجاست
                     جاي ديدن تو
     وقتي كه هم وطنم برده
     و خاك خوب ترا جراحي مي كنند
     بايد كه خاك من
                             از خون من
                                                   بنا گردد
     بناي آزادي
    بي مرگ و خون
    كي ميسر شد ؟
    پيكار مي كنم
                              مي ميرم
                                                    اين است عشق من
    مي داني
   من ايراني ام

                                                                                خسرو گلسرخی

سرخ تر ، سرخ تر از بابك باش

روح بابك در تو
در من هست
 مهراس از خون يارانت ، زرد مشو
پنجه در خون زن و بر چهره بكش
مثل بابك باش
نه
 سرخ تر ،‌ سرخ تر از بابك باش
 دشمن
 گرچه خون مي ريزد
ولي از جوشش خون مي ترسد
مثل خون باش
بجوش
شهر بايد يكسر
بابكستان بگردد
تا كه دشمن در خون غرق شود
وين خراب آباد
 از جغد شود پاك و
گلستان گردد

چند روز پیش از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد از فعالیت شبکه خبری CNN در ایران جلوگیری شد.چون صحبت های احمدی نژاد ریس جمهور محبوب و مظلوم ایران را تحریف کرده بود.ریس جمهوری که بیرحمانه به خشونت طلبی و عدم انعطاف متهم شده. و او را جنگ طلب می نامند البته این اظهار نظرها طبق معمول از طرف اروپایی های بی منطق و ظالم است که همیشه با ما دشمن بوده اند و پیشرفت ایران باعث می شود آنها عقب تر از ما بمانند و نتوانند به پای ما برسند.

چون ما سرانجام و پایان دموکراسی هستیم و در آزادی ید طولایی داریم.

ریس جمهور محبوب و منصوب به محض اطلاع از تعطیلی این شبکه در ایران با شعار رسالت مطبوعاتی دستور بازگشایی مجدد را صادر کرد و انگونه وانمود کردند که اینکار بر خلاف اندیشه های او وبدون اطلاع او بوده است؟؟؟؟

این حرکات ساده لوحانه و عوام فریبانه از سوی احمدی نژاد تنها بر روی عوام تاثیر گذار خواهد بود..

دکتر گرامی.. این را بدانید که همه ملت شما را ریس جمهور منتخب نمی دانند و بر بسیاری از ما روشن است که شما چرا و چگونه به ریاست جمهوری رسیدید..

همه ما در اطراف چهره شما هاله نورانی نمی بینیم و به هنگام صحبت های شما پلک می زنیم و می اندیشیم. و به حال ملت ایران با این سابقه کهن فرهنگ و تمدن غبطه می خوریم...

چگونه است که تمامی سایت ها را فیلتر می کنید(حتی BBC که با روحانیت دوست بود ) آنگاه از رسالت مطبوعات دم می زنید.

آقای احمدی نژاد من شما را ریس جمهور خود نمی دانم- به سکوت ملت احترام می گذارم - و تا جان در بدن دارم از بر ملاء کردن حرکت عوام فریبانه شما و دوستانتان که به شعور ملت توهین می کنید دست برنخواهم داشت.. درست است که ناباورانه به این پست رسیدید ولی بدانید که مردم متوجه وخامت وضع مملکت شده اند...

ای پروردگار قسط و قرائت و قلم . بیش از این جریده ها را دریده مپسند. آسمان ابری اندیشه ها را آفتابی کن . بر مزرعه خشک و نورس جامعه مدنی ایران باران مدارا و مروت فرو ریز. دهقان مصیبت زده را دریاب.

ولم اکن بدعاءک رب شقیا. آمین

                            دکتر سروش

مدتی است که بخاطر کار بر روی نشریه دانشجویی نجوای سکوت نتوانستم متنی را روی وبلاگ قرار دهم ولی در آینده نزدیک حاصل این تلاش ۱ ماهه را روی این وبلاگ خواهیم دید.

این نشریه کاری از انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه آزاد است که ارگان رسمی این تشکل نیز می باشد و اهداف و اندیشه های آن را بازگو می کند.