جايزه نوبل ۲۰۰۷ در رشته اقتصاد به سه اقتصاددان آمريکايی بخاطر کارشان در شناسايی نظام بازارهايی که  منابع را بطور موثرتخصيص می دهند اهدا شد.

سه اقتصاد دانی که آکادمی سلطنتی علوم سوئد  بر آنها و کارشان ارج نهاد عبارتند از لئونيد هورويتز Leonid Hurwicz، اريک ماسکين Eric Maskin ، و راجر مايرسون Roger Myerson.

کميته جوايز نوبل گفت اين سه نفر شالوده «آموزه طرح مکانيسم» Mechanism Design Theory را پی ريزی کرده اند، که به اقتصاددانان اين امکان را می دهد تا نظام بازارهای کارآ را از نظام بارارهای ناکارآ تميز بدهند.

به گفته کميته نوبل اين آموزه در بسياری از بخش های رشته اقتصاد و بخشهايی از علوم سياسی نقش کليدی ايفا می کند.

جايزه اقتصاد از ابتدا جزو جوايز اصلی نوبل نبود. اين جايزه در سال ۱۹۶۸ توسط بانک مرکزی سوئد و به يادبود آلفرد نوبل، بنيان گذار جوايز نوبل، بوجود آمد.

سال گذشته متخصص اقتصاد از آمريکا، ادموند فلپس، اين جايزه را بخاطر تشريح رابطه بين تورم و بيکاری به خود اختصاص داد، بررسی مهمی که در سياست گذاری اقتصاد کلان تاثير عمده ای داشته است.

طبق اعلام رسمی نشان شوالیه، بالاترین نشان دولت فرانسه، به شهرام ناظری خواننده موسیقی سنتی ایران اهدا شد. این مراسم که در سالن  تئاتر شهر پاریس، و با حضور مشاور اول رییس جمهوری فرانسه برگزار شد برای ايرانيان باعث افتخار بود.

اعطای نشان شوالیه به شهرام ناظری، به خاطر یک عمر فعالیت این هنرمند، و نقش  موثر وی در آشنا کردن مردمان دیگر کشورها با اشعار مولانا صورت گرفت. دررابطه با اين واقعه، خبرنگار شبکه خبری فارسی با آقای ناظری گفتگويی انجام داد، که طی آن آقای ناظری درباره اين رويداد و تاريخچه فعاليتهای بيست ساله وی در خارج ار ايران توضيحاتی داد.

جايزه سال ۲۰۰۷ نوبل در رشته ادبيات به نويسنده بريتانيايی دوريس لسينگ اهدا شد.

آکادمی سلطنتی سوئد، که اين خبر را امروز (پنجشنبه) اعلان نمود، نويسنده ۸۷ ساله بريتانيايی را بخاطر تصاوير وی از تجربه زنانه مورد ستايش قرار داد. آکادمی سوئد آثار خانم لسينگ را الهام بخش توصيف کرد و گفت وی «يک امپراتوری تقسيم شده را مورد بازبينی قرار داده است.»

در برشمردن افتخارات خانم لسينگ، آکادمی کتاب «يادداشت طلايی» (۱۹۶۲) وی را به عنوان اثری راهگشا قلمداد نمود. و گفت جنبش تازه نضج گرفته فمينيستی اين کتاب را به عنوان تصوير گر پيشتازانه «روابط بين مرد و زن در قرن بيستم» در نظر می گرفت. آثار مهم ديگر وی شامل «تابستان قبل از تاريکی» (۱۹۷۳) و «بچه پنجم» (۱۹۸۸) می شود.

خانم لسينگ در موقع اعلان برنده جايزه ادبيات در منزل نبود. وقتی که خبرنگاران او را در بيرون خانه پيدا کردند و خبر پيروزی اش را به وی دادند، اظهار خوشوقتی کرد و گفت از اينکه در طول ۶۰ سال نويسندگی جوايز متعددی دريافت داشته خوشحال است. در پاسخ به پرسشهای خبرنگاران، او بردن جايزه نوبل را به پوکربازی تشبيه کرد که تاپ استريت فلاش در دست دارد.

لسينگ دومين نويسنده بريتانيايی است که در سه سال گذشته جايزه نوبل را برده است. هارولد پينتر، نمايشنامه نويس شهير بريتانيايی، اين جايزه را در سال ۲۰۰۵ به خود اختصاص داد. سال گذشته نيز، جايزه نوبل ادبی به اورهان پاموک، نويسنده ترک، داده شد.

لسينگ در ايران در خانواده ای بريتانيايی بدنيا آمد و در جنوب رودزيا (زيمبابوه کنونی) بزرگ شد. اولين رمانش را در سال ۱۹۵۰ بنام «علف ها می خوانند» انتشار داد، که رابطه همسر يک مزرعه دار سفيد پوست را با خدمتکار سياه پوستش مورد بررسی قرار می دهد.

لسينگ به عنوان يک منتقد سرسخت حکومت سفيد پوستان در رودزيا و آفريقای جنوبی، به هر دو کشور در سال های دهه ۱۹۵۰ ميلادی ممنوع الورود شده بود.

اين جايزه به همراه يک و نيم ميليون دلار در روز دهم دسامبر بوسيله پادشاه سوئد، کارل گوستاو، در استکهلم به برنده اهدا خواهد شد.